Blog

Corona-perikelen

Een beetje gespannen rijden we richting het vliegveld in Malaga. Welke chaos treffen we aan en zal het vliegtuig echt vliegen? Er staan lange rijen voor de incheckbalie (wij hebben met priority geboekt en mogen onze koffertjes meenemen). De rij voor de beveiliging is iets minder lang. Op de grond is tape geplakt en een medewerker roept steeds dat we één meter afstand moeten bewaren. Ik word er een beetje lacherig van, zo meteen zitten we met zijn allen 3 uur opgepropt in een vliegtuig. (meer…)

Vredige pianoklanken…

Ik zit naast je bed en luister naar de vredige pianoklanken die door de kamer zweven. Jij ligt in bed, je ademt diep in en uit. Je lijkt te slapen, af en toe kreun je een beetje.
Plotseling gaan je ogen open en zeg je dat je het erg vindt dat je niet meer alleen durft te zijn. Ik raak je arm aan, je kijkt even naar mij en doet je ogen weer dicht.
(meer…)

Waterval van woorden

“Het is nu 4 maanden geleden. Ik begin zijn stem te vergeten, dat is echt heel erg. Ik ben nog steeds kapot van zijn dood en iedereen gaat gewoon door met leven”.

Dit is de uitspraak van jou, puber van 16 jaar. Je vader sterft na een kort ziekbed. Hij was je alles.

Ik begeleid jou nu een paar maanden. De eerste weken ben je een waterval van woorden en zinnen, je blijft maar praten en praten. Je struikelt over je eigen woorden. Ik stel je af en toe een verhelderende vraag, maar hoef niet veel te zeggen. “Ik ben zo blij dat u gewoon naar mij luistert en dat ik hier gewoon kan praten. Thuis kan ik met niemand praten, niemand hoeft te weten hoe ik me voel”. (meer…)

Rouw in groep 7/8.

Vanmiddag mag ik een hele bijzondere middag begeleiden in een groep 7/8 op een basisschool.
In verband met een aantal heftige rouw- en verliessituaties achter elkaar in deze groep word ik gevraagd om te komen vertellen over rouw. Hiervoor heb ik het materiaal van GroepsGeluk gecombineerd met een paar rouwmodellen. (meer…)

Welke stenen zitten er in jouw rugzak?

Deze vraag stel ik vandaag aan jou. Je ouders zijn al lang gescheiden, sinds een jaar woon je bij je vader in plaats van bij je moeder. Dit heeft wat voeten in aarde gehad en de relatie met je moeder is daardoor niet optimaal.
Je legt de volgende stenen op tafel: woede, ruzie, leugens, haat, bang, vermijden, aanpassen, onbegrip, gevoelens niet uiten, onzeker, niet jezelf zijn, vol hoofd, moeheid, missen, zwak, grenzen opzoeken.
Dat is een behoorlijk zware rugzak! (meer…)

Kerstboom met roze ballen!

Ik begeleid Liza een meisje van 5 waarvan ouders gescheiden zijn. De afgelopen periode hebben we gepraat, gespeeld, getekend en gekleurd over de scheiding. We hebben zaken rond de scheiding aan de orde gesteld en soms oplossingen bedacht. Zo miste ze mama als ze papa was en andersom. Een foto van mama bij papa en van papa bij mama heeft voor haar een heleboel gemis opgelost. Ook het feit dat ze altijd naar de andere ouder mag bellen is heel helpend. We hebben over emoties gepraat naar aanleiding van het boek “de kleur van emoties”. Ze heeft geleerd dat ze altijd aan papa en mama mag vertellen hoe ze zich voelt.

Vandaag zie ik haar voor de laatste keer. In de laatste bijeenkomst komt altijd de wondervraag aan bod. Wat zou jij het liefste willen als je iets mocht wensen? 9 van de 10 keer wensen kinderen dat het weer goed komt tussen hun ouders. Liza zegt uit de grond van haar hart: “Dat ik zelf de kerstboom mag versieren met roze ballen!”